maandag 18 januari 2010
Mag ik misschien onderwijs waar ik iets mee kan?!!
Zaterdagochtend, kennismaking met een school in het voortgezet onderwijs! Tijdens de presentatie voor ouders hoor ik dat deze school, door Radio538, tot leukste school van Nederland is gekozen. Ja, u kunt rustig Googlen. Onder de juiste inzenders verloot ik een maak-mij-beter-sessie met als thema onderwijs.
Niets mis met deze school hoor, ziet er gelikt uit; sportlijn, pluslijn, cultuurlijn en zelfs een wetenschapslijn.
Maar toch mis ik iets of beter veel. Ik mis het antwoord op de vraag die elke school zich zou moeten stellen: WAAROM ben ik hier? Precies, school waarom bent u hier? Uiteindelijk boetseert de school het meest kostbare bezit van deze maatschappij......het kind!
Laten we daar nu eens iets minder onverschillig naar kijken. Waar bereiden we onze kinderen eigenlijk op voor? Schrijf maar even 5 thema's van de toekomst op. Zet er achter wat we dan moeten kunnen en kennen om die thema's goed op te pakken! Is lastig natuurlijk, obligate thema's als milieu, China als nieuwe wereldorde, wat nog meer? Experts roepen dat wij de uitdagingen die we over 10 jaar te behappen krijgen gaan oplossen met technologie die we nu nog niet kennen. Wat moeten onze kinderen dan kunnen en hoe bereiden we ze daar op voor? Natuurlijk moeten ze goed kunnen rekenen en schrijven! Mij hoor je niet roepen dat er een geheel ander curriculum moet komen, maar het 'leren leren' moet anders! Leren leren is wat mij betreft de basis voor alles. Als je dat kunt, kun je wat. En de laatste technologie gebruiken natuurlijk. Elk kind een iPhone! Het kan toch niet zo zijn dat de jeugd niet over de technologie beschikt die wij gewoon vinden. En een 'clear open mind', leren uitdagingen vanuit meerdere invalshoeken te bezien!
Mag ik een voorbeeld geven? De maatschappelijke uitdagingen van de toekomst hebben een nationale maar waarschijnlijk internationale impact. Eens? Hoe bereiden we ons daar dan op voor! Kinderen krijgen nu onderwijs op school! Precies op school! Ik zou willen dat de jeugd onderwijs krijgt in een netwerk van scholen en communities. Stel je voor een werkstuk over de junta in Argentiniƫ. Dat werkstuk maak je met twee kinderen uit Nederland, 2 uit Argentiniƫ en 2 uit Duitsland. Wedden dat dit andere eisen stelt aan het kind en andere inzichten oplevert! En niet roepen dat dat onmogelijk is! Met de huidige technologie kan dat eenvoudig! Hoeft niet meteen internationaal, in de onderbouw kunnen we rustig op nationaal niveau beginnen. Laat een Amsterdammer eens lekker aan de gang gaan met iemand uit Geleen en Emmen!
Ander voorbeeld! Scholen geven uitstekend les over maatschappelijke thema's, prima! Prima, maar maak dat nou eens participatief! Maak de jeugd onderdeel van de oplossing! Niet voor een middagje, maar gewoon vier maanden per thema. Met de poten in de klei met begeleiding van instellingen en bedrijven. Leren, participeren, op je bek gaan, evalueren en door gaan! Pak maar eens de loverboys of maatschappelijke uitval bij de kop!
En dan nog even dit. Hoe staat het met de drijfveren, wat zijn de big 5 for life van het kind? Wat doet de school daar nu echt aan? Op dit moment bestaan er complete stromingen gericht op het coachen van mensen om weer terug te komen bij hun kern, dromen te durven volgen, te luisteren naar 'inner heroes' Vaak ontstaat deze innerlijke verwarring rond de dertig, soms zelfs later. Bedenk eens wat een maatschappelijke kapitaalwinst we genereren als de school daar echt aandacht aan besteedt. Laat kinderen werken binnen thema's die hun drijfveren prikkelen! Maak geen grijze muizen, die hebben we zat.
Kijk en dat denk ik, terwijl er zich op een zaterdagochtend een powerpointpresentatie voor je ogen ontvouwt, met alleen maar zaken die ik ook in twee A4tjes had kunnen lezen. Eh nee, er was geen gelegenheid tot het stellen van vragen. De volgende horde ouders stond alweer op de gang!
Kunnen we dan met zijn allen niet een beter concept neerzetten. Ik beschouw dit maar als een betaversie van een blog dat ik later nog eens zal schrijven. Of misschien deel 1. Hebben we eigenlijk al vastgesteld over welke vaardigheden de mens van de toekomst moet beschikken? Reageer vooral als ik het niet begrepen heb, ik laat mij graag verrassen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Goed en herkenbaar stukje: scholen zijn erg traag als het gaat om aanpassen aan een veranderend wereldbeeld, een veranderende manier van samenwerken. Erg traag ook in luisteren naar hen waar het allemaal om draait: de leerlingen, die - als het gaat om het omgaan met nieuwe technieken en web 2.0 mogelijkheden - vaak mijlenver op de docenten voorlopen.
BeantwoordenVerwijderenBen benieuwd naar deel 2. Ik denk graag mee
Ja, herkenbaar. Maar ik vraag me af hoe realiseerbaar met de huidige generatie docenten. Een probleem dat natuurlijk bij elke generatie speelde, volwassenen lopen bijna per definitie achter waar jongeren voor lopen. Daarom pleit ik er meer voor om het ene te doen zonder het andere te laten. Zowel leren in netwerken, al dan niet online als gewoon, ouderwets, achter je bureau in je eentje kennisstampen. Het heeft allemaal en functie. Laat jongeren zelf bepalen waar ze de mogelijkheden van 2.0 willen inzetten en waar niet.
BeantwoordenVerwijderenM.b.t. hun Big Five for Life en het durven volgen van dromen ga ik niet helemaal met je mee. Volgens mij is er een bepaalde geestelijke volwassenheid nodig om daarmee aan de slag te gaan of juist een kinderlijke onvolwassenheid. Pubers zitten daar tussenin, ik weet niet of je ze er een plezier mee doet, ze hebben al zoveel andere nieuwe dingen te ondekken.