Het is -24 Celsius op de thermometer tegen het huis aan. Noorwegen houdt van strenge winters. In het dal ligt meer dan een meter sneeuw, op de berg het dubbele. Ik trek mijn warmteondergoed en spijkerbroek aan en probeer de buitendeur te openen. Natuurlijk dichtgevroren! Het ijs zit in dikke stroken aan de binnenkant van de deur. Duwen, wrikken, streng toespreken en de deur vliegt open. Ik sta midden in een wolk van ontsnappende warmte. Tijd om een skibroek en een jas aan te trekken.
Vandaag gaan we met twee gidsen een berg beklimmen. Met sneeuwschoenen, klimmen door ongerepte sneeuw.
Als we een stoeltjeslift naar boven nemen wordt het witter en stiller, de kou knabbelt zacht aan de weinige stukjes onbeschermde huid. Ok, -24, ja koud, maar als je dat als feit accepteert is het niet meer dan een gegeven, waar je iets mee moet; aankleden en wel in veel laagjes. In extreme omstandigheden zijn de leereffecten het grootst realiseer ik mij. De paralel met het dagelijks leven is snel getrokken en kan iedereen voor zichzelf maken. Feit accepteren en er iets mee doen! Een goede voorbereiding is essentieel! Deze trits kennen wij ook allemaal, toch? Uitdaging vaststellen, ontleden in feiten, oplossingen bepalen, plannen, uitvoeren en evalueren. Het extreme van de berg maakt dat je bij elk facet goed en concreet stilstaat. Een stap overslaan kent hier dan ook een hoog AU-gehalte.
Boven gekomen springen wij uit de lift, de skiers gaan naar rechts en naar beneden, wij naar links en naar boven de berg op. Ik schiet snel een paar foto's, de gidsen zetten de eerste stappen op de onbedorven witte helling. Dan voel ik de inversie, de warme lucht die uit het dal omhoog kruipt en hier blijft hangen. Een meevaller, het is hier hooguit -15. Koud? Niet echt! Wel vreselijk mooi!
Terug in Nederland, ik loop 's ochtends in mijn Tshirt en spijkerbroek door de tuin en voer de dieren. Plots zie ik de buurman met open mond naar mijn bewegingen kijken. Hij roept; 'het is hier al dagen vreselijk koud, rond -5 's nachts, heel veel sneeuw, Nederland staat vast. Pure ellende, ik heb gisteren wel drie keer de stoep moeten schoonmaken'. In Noorwegen was ook sneeuw en vroor het ook, probeer ik te zeggen. Op tijd realiseer ik mij dat mijn verhaal niet gaat landen. Sneeuw en kou is ellende en daarmee basta! Hmmm zal ik dan toch maar een trui aantrekken? Zeuren, een oud Hollandse eigenschap, kan altijd nog.
Morgen 'De kunst van het vallen'
donderdag 7 januari 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten