Ik wil mijn geld terug zien......doe eens iets moois!

Hardlopen, een sport waarvan ik nooit gedacht had dat ik het ooit zou beoefenen! Maar nu geniet ik van mijn rondje door een bevroren bos. Moment om even hijgend de week te overdenken. Ik denk aan het enthousiasme waarmee mijn blog ‘Gooi die scholen toch open…start een learning community’ is ontvangen. Wil ik wat mee doen, nee sterker, ga ik wat mee doen! Eerst die ronde tafel eens organiseren. Het concept verder aanscherpen. Maar de focus ligt wat mij betreft op doen. Doen en experimenteren, schrijven doen we later wel. Was het niet een Indiase filosoof die zei ‘Schrijven en theoretiseren, heeft alleen tot doel het beginnen uit te stellen’

Mijn running mate hijgt over de opening van een nieuw gemeentehuis. Was een geweldig feest. Benny Joling was aanwezig om een openingslied te zingen. Ja, het gaat hier om de kleinste stad van Nederland. In de achterhoek en dan doe je dat! Ik roept goh…! En ik hoor ‘het gaat hier wel om een ecologisch verantwoord gebouw, geweldig over nagedacht, prachtig van design’. Leuk, zeg ik, onderwijl even naar adem happend. En, hebben ze daar nu gratis wifi, exposities, multifunctionele ruimten voor bandjes, open coffee voor ondernemers, restaurantje, cafe?

Verbijsterd wordt ik aangekeken! Huh, we hebben het hier over een gemeentehuis ja, NEE dus. Maar dan zie ik het gebeuren..een idee wordt geboren!  Je bedoelt: ‘Een soort cultuurhuus, zeg maar een overdekt dorpsplein, waar het allemaal gebeurt!’ Zoiets als in Denemarken? BENG, zo snel kan het gaan, tijdens het hardlopen trekken we even een sprintje naar gemeenschapsruimte en cultuurhuus! Waarom worden die prachtige gebouwen niet verder doordacht voordat ze worden ontworpen en neergezet! Het eisenlijstje is gewoon niet compleet als de maatschappelijke impact niet is bekeken!

Wat is het toch dat wij alle instituten die wij hebben, voorzien van een muur en een hek. En openingstijden waardoor een normaal mens zich altijd in bochten moet wringen om er in een rij te mogen staan! Raar toch dat gebouwen, die we met gemeenschapsgeld neerzetten zo slecht toegankelijk zijn voor de gemeenschap. Als we de scholen open gooien, moeten we dan ook niet eens kijken naar onze gemeenschapshuizen?

Kauw daar nou eens even op. Maak het eens tot een aparte paragraaf bij elke nieuwbouw of verbouwing. Nodig de gemeente eens uit om mee te denken. En dat niet al die gereguleerde verzuilde groepen en verenigingen, maar ook jeugd, ouderen en daag om na te denken. Te roepen wat er absoluut moet komen. Loof een iPad uit voor het beste idee;-) Stel die vraag! Wat draagt dit gebouw bij aan het functioneren van de gemeenschap. Wat kunnen we extra doen tegen geringe meerkosten. Hoe kunnen we elke geïnvesteerde euro maatschappelijk maximaal laten renderen! En pak niet alleen de nieuw neer te zetten gebouwen! Richt je ook op die oude verlaten gebouwen! Doe er wat mee. En dan niet gericht op één functie zoals de kunst of een broedplaats voor jonge ondernemers. Nee, maak dat nou eens multifunctioneel. Verzamel meerdere doelgroepen, functies, werkende en niet werkende. Laat het bruisen. Moeilijk? Nee, volgens mij niet! Het lijkt mij een kwestie van willen en het opzij leggen van zuilen en ego’s. We hebben de bek toch vol over een samenleving waarin betrokkenheid en wederzijds respect aanwezig is? Waar verbindingen ontstaan? Laat dat dan zien! En dat laatste bedoel ik letterlijk! Zet gebouwen neer als statement. Maak het zichtbaar! En nodig de buurgemeenten uit om te laten zien hoe het ook kan! Geef leegstaande gebouwen weg voor een euro aan degene met een geweldig plan! Kijk bij nieuwbouwplannen eens of een vernieuwbouwplan niet veel beter is. Waarom Nederland verder volbouwen, terwijl er zoveel leeg staat? Al hardlopend draaf ik misschien teveel door! Dat krijg je met hardlopen! Er zijn vast al goede voorbeelden van dit streven! Laten we die nou eens uitvergroten en etaleren. Creëer die ruimten voor werken, ontspannen…voor leven!

Gooi die scholen toch open.....start een 'learning community'

Ik ben met de auto onderweg naar Utrecht. Zap langs de radiostations en kom bij Radio1. Krijg ik nog net een schooldirecteur mee die roept ‘Daarom ben ik voor een school van 8 tot 20 uur’. Ah, denk ik, die heeft het begrepen! Jammer, toch niet! Helaas is naar zijn mening de school er alleen voor de jeugd. Kinderopvang, stuk naschoolse opvang en we komen tot een 12-urig model.

Terwijl ik op het laatste moment een vrachtwagen ontwijk, denk ik….dat kan beter. Deze Rotterdamse directeur heeft gelijk, maar denk nou eens anders. Denk nou eens even verder! Laatst liep ik rond 18 uur door een Hogeschool ergens in het noorden van het land. Hier en daar een student, een paar nerds rond computers en verder snel huiswaarts kerende studenten. Leeg dus, hmmmmm LEEG dus, kauw daar nou eens even op! Leeg! Terwijl ook een alternatieve niet al te commerciële film zou kunnen starten in die lege collegezaal. In het restaurant maaltijden geserveerd zouden kunnen worden voor iedereen die samen wil eten. Community-eating zeg maar! Gewoon iedereen die wil eten en een goed gesprek voeren. Startende ondernemers die hun visioenen zouden kunnen delen en aanscherpen. Anderen die experimenten doen met apparatuur die ze in nog geen twintig jaar kunnen betalen.

Pfff denk ik, wat misbruiken wij met zijn allen toch een hoop kapitaal! Leegstand van scholen zou eigenlijk niet mogen. Dat zijn toch gebouwen waar het moet bruisen. Zeg maar dat je ’s avonds niet zegt ‘ik ga even naar de kroeg’, maar dat je zegt ‘Ik ga even naar school kijken of er nog iets leuks gebeurt’ Iedereen kent toch de TEDxtalks hoop ik? Anders snel even kijken op www.TED.com Stel je nu eens voor dat je dat binnen je eigen regio organiseert. Een vrij podium waar iedereen met goede ideeën kan gaan staan en zijn verhaal vertelt. Studenten die aanschuiven, blijven hangen en mee debatteren! Die na afloop zeggen, ik heb wel zin om mee te doen, kan ik iets bijdragen? Voel je hoe de maatschappij de school binnen kruipt, hoe het leven terug komt in die soms wat grijze gebouwen.

Ga eens met vijf man zitten en bedenken wat je allemaal in een school kunt doen! Na een uur wordt je gek van de energie die je hebt ontwikkeld! Ideeën die gewoon realiseerbaar zijn en wel morgen!

O Jee, helemaal de JA-MAAR groep vergeten! JA-Maar de school moet schoon gemaakt geworden. JA-MAAR de energiekosten gaan omhoog. JA-MAAR er lopen dan allemaal vreemde mensen in mijn school. JA-MAAR het wordt zo druk en dynamisch, ik wil rust. Onderwijs is rustig leren! JA-EN zou ik willen zeggen! Dat lossen we op!

Stel het je gewoon eens even voor. Ogen dicht en vijf minuten dromen! Ondernemers die de school gebruiken voor nadenken, presentaties, maar ook iets teruggeven. Een college, rondleidingen, stages of gewoon producten. Ouderen die elkaar  weer in de school ontmoeten, kinderopvang (raar woord) wordt soepel geregeld ‘Na Schoolse Activiteit (NSA)’ in plaats van Na Schoolse Opvang (NSO). Kinderen hoeven niet opgevangen te worden. Dat doe je na een ramp! Kinderen willen activiteiten, willen verkennen en ontdekken. Hoezo generatiekloof, gooi dat ding nou toch eens dicht!

ZZPers die elkaar op school ontmoeten, er samenwerken.  Hun ervaring teruggeven en ideeën direct delen met studenten. Netwerken die spontaan ontstaan. Kunstenaars die werken en exposeren, die hun visie geven op vernieuwing! Getver wat een mogelijkheden!

Ik kan niet wachten tot de eerste community, zeg maar de nieuwe school geopend wordt. Filmhuis, restaurant, theater, hangplek jong en oud, bibliotheek, wetenschappelijk centrum, art club, sportcentrum, informatiepunt gezondheidszorg. O ja, zullen we het woord school afschaffen! Het klinkt gewoon zo schools, zo stil, zo oud leren. Community klinkt toch veel beter. Ok, voor de die-hards wil ik het wel Learning community noemen;-) En geloof maar dat daar geleerd wordt!

Wie ga ik helpen dit te realiseren????

Zeg kenniswerker...wie bent u eigenlijk?

Ik kom aanrijden en zie het enorme pand waar ik een afspraak heb. Mooi groot logo op de muur. Een flitsende entree en dito dames voor de ontvangst. Blij loop ik door de gangen. Je voelt er gebeurt hier wat! Het bruist! In een met felle kleuren getooide werkruimte zitten een aantal mensen gebiologeerd naar schermen te staren. Wat een rust! Hier wordt nagedacht!

Goed gesprek en na een half uur is het tijd voor nog een koffie. Wederom geniet ik van zeker twintig starende beeldschermhoofden. Nee, nee, ik zit niet in een dealingroom. Ik ben op bezoek bij kenniswerkers. Ik bedwing de neiging om BOEH te roepen!

Potverdorrie zeg ik, wie zijn jullie dan! Welke kennis hebben jullie en wat doe je er mee!

Even blijft het stil, dan hoor ik Curriculum Vitae, Linkedin! Ik wordt al moe bij de gedachte dat ik dat allemaal ongesorteerd moet gaan lezen. Er klopt iets niet! Het voelt gewoon niet goed! Dit kan beter, toch? Dus ik roep ‘even sorteren’! Als ik zeg #onderwijs of #socialmedia of #veranderstrategiënbinnenpolitiekecontext, wie van jullie springt dan op? Roep jullie ‘hashtag for life’ eens even?? Hashtag????? JA, je weet wel een # als je iets wil vragen op Twitter? Oeps foutje! Voor ik het weet sta ik uit te leggen wat de kracht van Twitter is. Hoor ik 'Duh ik ga echt niet elke vijf minuten zeggen wat ik aan het doen ben', 'Heb jij daar tijd voor'

Begrijpelijk natuurlijk. Maar toch houdt het mij  bezig. Stel je hebt een bedrijf van 3000 kenniswerkers, hoe verbinden die medewerkers zich dan met elkaar? Wat weet je van elke medewerker? En nog belangrijker, wat weet de klant van deze medewerker? Ja zijn Curriculum Vitae, maar is dat genoeg? Benut je het volle potentieel op deze wijze? Bind je zo je medewerkers aan jouw merk? Wil je niet meer weten? Ben je niet op zoek naar een totaalplaatje van kennen, kunnen, drives, hobby, netwerken? Tegenwoordig hoor je veel over corperate identity, corperate branding. Dat is zorgen dat je medewerkers jouw merk uitstralen. Wow, zie je het voor je! Dus zeg maar niet rondrijden in auto’s met Coca Cola, maar het uitstralen;-)

Betrek daar de personal branding van de medewerkers nou eens bij! Ik hoor je denken, ECHT NIET! Die medewerkers gooien toch niet hun hele hebben en houwen op tafel. Nee, …echt niet? Tegenwoordig hoef je maar te 'Googlen' en je krijgt de rest van de medewerker gratis, maar fragmentarisch aangeleverd! Natuurlijk alleen als iemand een digital spoor heeft nagelaten. Van de medewerker zonder spoor weet je nog minder of misschien wel niets!

En toch zit het onderscheidend vermogen van de kenniswerker juist in zijn drives, zijn ‘Big5’, de toegevoegde waarde boven op het etiket psycholoog, bedrijfskundige of functioneel ontwerper! En we weten toch allemaal dat een klus gegund wordt! ‘Goh, ben jij ook bergbeklimmer, wat leuk joh’! Wat is jouw ultieme topervaring? Wie denk je dat de klus krijgt bij gelijk niveau?!! Gebruik dat nou eens strategisch! Sorteer die sociale meerwaarde van die medewerkers nou eens. En heel belangrijk….maak er strategisch gebruik van.

En kenniswerkers laat eens zien wie je bent, laat dat niet aan het toeval over! Eerder riep ik registreer je eigen naam als URL. Stap twee zou moeten zijn bouw aan je virtueel DNA! Vertel wie je bent en laat het groeien. Verbind je DNA met de buitenwereld, daar komen mooie dingen van;-)

Even terug naar dat bedrijf! Zie je de mogelijkheden? Of niet? Al dat virtual DNA van die medewerkers verbinden in een groot lichaam! En nou niet denken dan maak ik het die headhunters wel heel gemakkelijk! Dat geloof je toch niet! Bij een bedrijf dat de totale sociale meerwaarde van zijn medewerkers benut, hun drives ten volle tot ontplooing brengt, gaat niemand weg! Daar werk je niet, daar leef je!

Kan ik bergschoenen dragen onder een maatpak?

Net wakker! Ik kijk in mijn agenda. Vandaag geen gesprekken met dresscode pak en stropdas! Gewoon spijkerbroek en bergschoenen. Neen, niet als statement, het loopt gewoon lekker! Even gaan mijn gedachten terug naar het ICT bedrijf waar ik ooit begon. Stiff upper lip British...blauw pak, wit overhemd en een stropdas. Company tie, of als jonge rebel, een afwijkende donkerblauwe! Iets anders werd niet getolereerd. Ook voor de dames was er een handboek vol 'dress to impress' regels. Ik zal nooit vergeten dat één van de boardmembers uit London een Nederlandse directeur opdracht gaf om zijn secretaresse te vertellen dat ze voortaan een bh diende te dragen. De beste man, inmiddels een dikke vijftiger, zit nog steeds in therapie!
Wat is dat toch? Ik zie een blauw pak, overhemd, stropdas en denk... ICT. Ik zie een donkere krijtstreep, lichtbruine schoenen en denk..... bankwezen. Ik zie 'all of the above', in de verkeerde combinatie en denk...makelaar! Heerlijk, dat wij zonder al te veel moeite weten bij welke kudde iemand hoort! Het maakt het leven overzichtelijk! Het maakt ook dat iemand in een spijkerbroek, Tshirt en bergschoenen erg veel moeite heeft om gehoord te worden in een boardroom. Ja, ja Steve Jobs kan dat inmiddels! Maar als ik hem in de metro zou tegenkomen, geef ik hem toch 5 dollar om iets warms te kopen!
Iedereen kent het begrip 'versnellingskamer'? Dat is een zaal waar iedereen achter een computer zit en dan via de computer communiceert over een thema, bijvoorbeeld 'hoe komen wij de crisis door'. Zeg maar een lokaal Twitter! Het voordeel is dat het onduidelijk is of de opmerkingen gemaakt worden door de CEO, een manager of een junior. Er wordt dus onbevooroordeeld gekeken naar de boodschap! Ja, voel je um! Het zou kunnen zijn dat een junior een wereldidee heeft, maar niet het juiste pak....en dan hoor je dat dus niet! Ik zeg bewust hem want voor een haar gelden weer andere regels! Dus voor even zetten wij ons behaaglijke kuddegevoel opzij en denken en communiceren waardevrij. Lachen toch! Er zijn adviesbureaus die er goud aan verdienen.
Brengt mij op de vraag....hoe ziet het uniform van de nieuwe werker er eigenlijk uit? HELP, hoe herken ik een nieuwe werker als ik er één zie? Is het zijn iPhone, zijn designer spijkerbroek of Macbook? Potverdorrrie het zal mij toch maar gebeuren, dat ik een zaal binnenkom en dan echt in contact moet treden met mensen om te weten wie ze zijn!
Ik hoor je denken...wat een belachelijk verhaal! Zo werkt dat toch niet. Hmmmm...denk je echt van niet?
Maar stel even dat de nieuwe werker niet direct te herkennen is. Hoe vind ik U? Ja, dat is het probleem, hoe scheiden we het kaf van het koren, als het maatpak dat niet meer doet!
Personal branding, identity marketing is dat het? Nieuwe werker help mij eens even! Wie bent u en waar vind ik u? Mag ik jij zeggen? Twitter, Mindz, natuurlijk heb je jouw eigen naam al als URL laten registreren, toch? Over 10 jaar verwacht ik dat de ambtenaar van de burgelijkestand dat bij een geboorte direct regelt. Gefeliciteerd met uw dochter Irenedevries.nl
In de toekomst zal het nog meer dan nu gaan over het neerzetten van je eigen identiteit. Je gaat namelijk samenwerken met nieuwe werkers uit China, Chili, Oostenrijk noem het maar. Dan helpt het huidig Curriculum Vitae niet! Een trackrecord, een gedegen portfolio, jouw drives, de netwerken waarmee je je wilt verbinden. Waar mag ik je vannacht over bellen! Dat soort dingen! Nee, dat is geen curriculum vitae zoals wij dat kennen!

Maar goed, hoe kwam ik hier op? O, ja bergschoenen onder een maatpak! Kuddedieren en het nieuwe werken! Help eens, wie heeft zijn eigen naam al geregistreerd? Stuur mij dan meteen even de URL.