Echte leiders....gaan bij rood!

Kennen jullie het boek ‘The tipping point’ van Gladwell. Inmiddels al een aantal jaren oud. Mooi boek over het viraal maken van ideeën. Hoe kan het dat iets ineens een hype wordt, wat zijn daar de onderliggende werkende factoren. Dat soort dingen! Kan het boek aan iedereen aanraden, maar ga het er verder niet over hebben. Ik werd getroffen door een ander tipping point. Zondag zag ik in een flits een weekoverzicht waarin Agnes afscheid nam van de politiek. Althans aan het huidige trekken en sleuren om het SP-schip naar beter water te leiden. Grote wallen, een triest gezicht!

Plaats daar de stuurman van de viermansbob eens naast. Na de eerste run in een interview roepen, ‘dat er een flinke deuk in het zelfvertrouwen is geslagen’. Ik zit perplex achter het scherm, sta al met de telefoon in de hand…deze man moet geholpen worden. Dit is een noodkreet! De interviewer brabbelt gewoon door naar zijn eindshot!

Zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan met voorbeelden die allemaal te maken hebben met zo’n omslagpunt! Het punt waarop ineens iets lijkt te breken. Vaak leidt dat tot drastische maatregelen. Een soort openbare boetedoening voor falend leiderschap. En vlak daarachter de vernieuwing..…het nieuw elan! Dat de pijn gaat wegnemen en de partij of het idee tot grote bloei gaat brengen. Hou dat beeld even vast. De nieuwe leider! En daar gaat het fout of niet? Gewoon een vers hoofd, maar niets geleerd!

Denk even mee, hoe kan het dat een partij qua zetels gehalveerd wordt en niemand dat zag aankomen? Hoe kan het dat die stuurman in die bob stapt en denkt, verrek dit kan ik niet. Kom op zeg, dat zie je toch aankomen! Dat hoor je en dat voel je. En dan doe je er wat aan! Dat laatste klinkt logisch, maar is het blijkbaar niet. Ergens zit dat schakelaartje van het omslagpunt en dan pas KLAK! En dan doe je er wat mee. Ja eigenlijk niet meer, want meestal is het dan te laat.

Waar ligt dat nou aan. Willen leiders niet horen dat er iets mis is? Of durven leiders zelf niet te zeggen dat het mis gaat?  Of durven we het hen niet te vertellen! Gewoon naar de CEO lopen en zeggen, joh waar ben je nou mee bezig, dit gaat toch fout! En dan met een glimlach vervolgen… zullen we dat eens nader bekijken. 

Is het dan toch waar, krijgen wij de leiders die we verdienen! Of het nu sturende of dienende leiders zijn? Zonder de waarheid in pacht te hebben, moeten we daar dan niet eens wat aan doen? Moeten we niet in elk bedrijf, sportclub of vereniging een ‘board of leadership’ inrichten. Nee, geen ondernemingsraad, die hebben we al. Daar wordt onderhandeld! Nee een ‘klankbord voor leiderschap’

Hoe kan dat er uit zien? Pakken we voor het gemak even de organisatie bij de kop. Neem eens tien willekeurige medewerkers uit een organisatie, van hoog tot laag, liefst verschillende rollen. Neem tien partners van andere willekeurige medewerkers. Partners kunnen veel concreter aangeven wat er goed en slecht gaat! Neem tien medewerkers van willekeurige klanten en voeg daar voor het aroma nog eens tien willekeurige niet klanten bij. Lekker behapbaar groepje van veertig kijkers en luisteraars naar het hart van de organisatie. Natuurlijk zijn de aantallen arbitrair, het mogen er ook 400 zijn;-) Elke maand mogen die veertig drie vragen beantwoorden. Een vraag over organisatieperformance: halen we de gestelde doelen? Een mensgerichte vraag: zijn we blij? En natuurlijk de leiderschapsvraag, doet onze leider het goed? En nu komt het, je geeft jouw antwoord door te kiezen voor een kleur….groen, oranje, rood. Nee, geen toelichting, dat is te makkelijk! Niets moeilijke teksten! Nee, gewoon een kleurrijk A4. Als je als leider vijfendertig van de veertig rood scoort, ga je op onderzoek uit, toch? Ga je praten, ga je denken, ga je onderzoeken!

Ja en dat probleem van die ‘doorzeurende’ leiders die het niet zien aankomen dan? Simpel! Aan elke leider vragen wij bij aantreden, maar één ding: na hoeveel maanden van hoeveel rood stap je op? Willen de echte leiders nu opstaan!

U kunt rustig bellen, dan kom ik het ‘klankbord voor leiderschap’ bij u implementeren!

Hems Zwier

Je kunt mij gerust emailen

Versterk talent, haal het beste uit jezelf!

Ik praat met mijn dochter over talenten! Dat is iets waar je goed in bent zonder dat het heel veel moeite kost. Dat betekent niet dat je er niets voor hoeft te doen!  Neem het omgaan met je talenten! Hoe doe je dat! Hoe zorg je dat jouw talent de ruimte krijgt? Dat het niet gefrustreerd raakt door regels of normen.

Mijn leefregel is al jaren ‘versterk je talent’ en zorg dat de rest op een aanvaardbaar niveau zit. Investeer niet in je zwakke kanten, laat die maar compenseren door een ander. Je kunt er hooguit ‘redelijk’ in worden en veel belangrijker…het zal je nooit veel plezier opleveren

Durf te zoeken naar jouw talent en dat van een ander! Zoek naar drives en koester deze! En dat is niet gemakkelijk Wij doen dat niet van nature. De norm is goed genoeg! Een voorbeeld! Mijn oudste dochter schrijft. Toen ze negen jaar was schreef ze haar eerste boek. Tien pagina’s, handgeschreven, regelafstand 1, mooie spelfouten en een titel als een klok; Derek en de dood! Zal niemand verbazen dat ik het boek in een adem uit las! Daarna volgde er meer, ingewikkelde plots, voorzien van tekeningen en titels die meermalen uitnodigde tot een goed gesprek. Wel wat veel spelfouten! Een steengoed verhaal en een omgeving die roept; wel veel spelfouten! En dan even lekker met de rode pen door de tekst lopen. Een goed verhaal wordt een slechte beoordeling!

Niemand wil een verhaal lezen doorspekt met taalfouten. Dat leidt af, leest niet lekker! Resultaat, dochter wil niet meer schrijven! Pa stimuleert en roept; ‘boeien, blijf schrijven, fantasie is veel belangrijker dan spelfouten!’ Ga door! Natuurlijk bijt ik het puntje van mijn tong bij de zoveelste ei die een ij en d die t had moeten zijn. En dan plots krijg ik geen handgeschreven boeken meer, ik krijg een geprinte versie. Tom Poes heeft een list verzonnen! Heeft haar zwakte gecompenseerd! Met behulp van Word verdwijnen de meeste spelfouten als sneeuw voor de zon.

Is het in ons werkzaam leven beter? Managen we de talenten in de organisatie? Versterken we die talenten? Roepen we, wow daar ben jij goed in! We gaan je nog beter maken? Of zeggen we, je bent goed in vier van de zes gevraagde competenties! Direct een actieplan om die laatste twee bij te trekken! Ken je die beoordelingsformulieren? Presteert op, onder of boven de norm? Ja, hou even vast! De norm! Zeg maar de gulden middenweg! Is dat niet de weg van de ‘grijze muis’ of overdrijf ik nu? Durven we het aan om tegen een klant te zeggen. Ik lever je een geweldig conceptueel denker, maar schrijven kan hij voor geen meter! Je krijg er een schrijver bij! Een geweldig team dat in de helft van de tijd een veel beter stuk schrijft! Zeg maar eerlijk zijn over talent!

Durven wij dat? Al vroeg in het leven van een kind sturen op talenten en drives en die versterken? Kiezen om de norm ‘van alles gemiddeld’ los te laten. Werken aan het optimaliseren van het talent van het individu. Vaak hoor ik zeggen; dat kan niet bij kinderen! Maar is dat nou zo? Komt het niet doordat wij voor alles eerst een norm stellen, en dat alles minimaal aan de norm moet voldoen? Is dat niet de reden dat een kind niet spontaan weet waar het echt goed in is? Mag een kind excelleren en op een ander gebied gewoon slecht zijn? En dan toch gewoon door naar het Gymnasium.

Durven wij in een organisatie teams samen te stellen op basis van talenten en drives? De doelstelling van een team te pakken, af te breken in benodigde competenties en daar de juiste medewerkers bij te zoeken? Experimentje! Stel de teams samen zoals we dat altijd doen. Ga dan echt in gesprek met die medewerkers, over drives, over talenten die ze sinds hun jeugd bezitten! De zaken waar ze echt goed in zijn. Binnen en buiten het werk. Blijven de teams in stand? Of wil je ineens wijzigen? Ga die uitdaging eens aan. Investeer in het samenstellen van teams met complementaire talenten. Versterk die talenten!

Mijn dochter, nu 11, schrijft nog steeds en vrijwel foutloos! Er zijn mensen die zich zorgen maken om haar soms ongepaste taalgebruik!

Hems Zwier 

Email mij gerust;-)

Ga voor inspiratie...... ga voor bewegend denken!

Inspiratie is het goud van ontwikkeling. Het is een idee, een drive waar de energie vanaf spat. Inspiratie is voor een wit vel papier gaan zitten en het dan vol schrijven of tekenen met ideeën. Een stip op de horizon plaatsen. Bruisen van de adrenaline, in een flow raken, elkaar versterken. Voelen dat de som veel meer is dan welke delen dan ook. Inspiratie is geen besef van tijd meer hebben, op de klok kijken en zien dat het vijf uur later is, terwijl het lijkt alsof de tijd heeft stil gestaan.

Kom op dan met die inspiratie, zul je zeggen. Maak mij gek, ik wacht! Helaas inspiratie kun je niet afdwingen. Niets is erger dan besluiten dat je nu inspiratie wilt hebben om dat geweldige idee vorm te geven of om dat delicate probleem aan te pakken. Ken je die werkgroepen, waarbij de voorzitter sleurt? Je als ware zijn batterij ziet leeglopen? Soms heten ze ook wel workshops, staf, afstemmingsoverleg, versnellingskamer, noem het maar! Vaak spelen die meetings zich af tussen vier muren. Hou dat even vast! VIER MUREN. Vertel mij nou eens hoe een goed idee kan ontstaan als het wordt ingesloten tussen vier muren. Vertel mij nu eens hoe je bloed sneller kan gaan stromen als je stil zit op een stoel. Ik hoor je denken ‘ verrek klinkt maf’ , we doen het al jaren zo, maar er zit iets in! Kijk, als je dat laatste ‘er zit iets in’ kunt veranderen in ‘er komt iets uit’ dan ben je al een heel eind!

Kom van die stoel, ga bewegen, durf je bureau gedag te zetten. Stap uit die veilige comfortzone. Daar ga je geen inspiratie op doen! Ik daag jullie uit om de volgende vijf boardroom meetings buiten te doen. Jas aan, naar buiten, secretariaat mee. Nee niet voor de notulen. Belangrijkste afspraken en actiepunten gewoon vastleggen met een memorecorder. Liefst kort en bondig! JA MAAR er staan drie presentaties op de agenda. Prima, er is altijd wel een boom waaronder die gegeven kunnen worden. Ja, ook die geweldige lunch staat gewoon op locatie klaar! Die wordt niet op een karretje onder ‘zal ik de lunch hier neerzetten’ binnen gereden. Kortom je moet er wat voor doen, even lekker door stappen, meters maken! Dan wordt vergaderen, creëren, conflict hanteren; leuk! Dan heb je s’ avonds energie over! Wil je verder, wil je door!

En dat nu is het hele idee achter Bewegend denken©. Een visie en een methode. Denken doe je niet achter een bureau, problemen los je slecht op achter een eikenhouten vergadertafel. Denken doe je door te bewegen en samen te komen op unieke locaties, liefst zonder muren. Natuurlijk het is niet altijd makkelijk om de ‘tegenpartij’ voor te stellen om een conflict in de klei ‘uit te vechten’, maar het werkt wel! Stap uit dat kader als je echt iets wilt! Laat een heidag nu eens echt op de hei plaatsvinden en niet in dat 5 sterren conferentieoord! En nu niet roepen ‘ik heb geen wandelschoenen’ of ‘ik loop zo moeilijk’ . Bewegend denken© gaat niet over kilometers of over steile berghellingen!

Misschien heb je wat hulp nodig, een gids die de weg wijst, een moderator die de groep aanjaagt of op de plaats rust laat houden. Dat treft, die heb je nu gevonden! Vanaf vandaag kun je mij bellen voor Bewegend denken©.

Samen ontwikkelen wij een reis op maat, van enkele uren tot enkele dagen! Tja en dat je daarna weer naar binnen moet om zaken uit te werken, verder te brengen, te implementeren is niet erg. Je hebt nu ervaren dat je op elk moment kunt roepen…’ kappen zo gaat het niet!  We gaan naar het strand voor wat bewegend denken©!’

 Ik stel op basis van uw wensen een team samen van gerenommeerde professionals om uw Bewegend denken© te realiseren. Kijk op www.hemszwier.nl en maak een afspraak!